Dan moet je helemaal naar Westzaan en Nauerna om te kijken of automobilisten bij bestemmingsverkeer horen of niet. En dat ook nog eens ’s morgens vroeg of ’s avonds rond etenstijd.
Er waren tijden dat je bij de politie met twee vingers in je neus je werk kon doen en dat je daar nog trots op was ook. Agenten schreef er graag over in het politievakblad. De een stopte graag zijn vingers met de handrug naar voren in de neus, de ander met de handpalm naar voren. Weer anderen duwden wijs- en middelvinger er in, anderen middel- en ringvinger. Sommigen waren al zo getraind dat hij of zij twee duimen in de nostrils kon stoppen.
Die tijden zijn voorbij in Zaanstad. Er moet gehandhaafd worden in Westzaan en Nauerna.

Oom agent stapte naar de krant om heel Zaanstad, maar vooral Westzaan en Nauerna te laten weten dat handhaven op het inrijverbod echt niet gaat.
En daar sta je dan weer als burger. Gevochten heb je op allerlei fronten en nog vecht je voor alles wat je waard bent om dat prachtige stukje Zaanstad te beschermen tegen op geld beluste vuilnismannen, uitzicht ontnemende zakenlui van de overkant en oorverdovende vliegmachinebestuurders. Één slag hadden ze echter gewonnen; de rust over de weg zou weer terugkeren. De anti-vrachtwagenborden, ooit door een overijverige regio-ambtenaar weggehaald, zouden in ere hersteld worden en sluipverkeer moest voortaan maar via een andere weg door de polder naar de A8 zien te tijgeren.

Een oud Zaans spreekwoord luidt: D’ een z’n g’luk, geeft an d’anders rust ’n ruk.
Voordat het inrijdverbod in Westzaan en Nauerna is bekrachtigd, laat ons politiekorps alweer weten dat er niet gehandhaafd kan worden en dat je die borden dus net zo goed gewoon kan negeren. En bedankt.
Ter verdediging van het inrijverbod in Westzaan en Nauerna tegen deze lakse en uitgebrande houding van oom agent: Al sinds jaar en dag geldt er een inrijverbod tijdens de spits in Oostzaan. Je kan 9 keer doorrijden, de tiende keer staat er politie en krijg je die boete. Purmerland, Landsmeer, Wijde Wormer, haal het niet in je hoofd, want als ze er staan ben je de sigaar, In Den Ilp wordt zelfs permanent gecontroleerd op doorrijden d.m.v. camera’s. Je kan dus met twee vingers in je neus achter een monitor plaatsnemen.
Misschien even bellen met de collegae in Water- en Wormerland? Die doen dat al jaren.

De geheimhouding voor de raad is geregeld in de Gemeentewet hoofdstuk II, in het bijzonder artikel 25 lid 1 t/m 4 verteld het memo. En ze doet er nog maar even een linkje bij.
Ze legt even haarfijn uit hoe de notitie “Geheimhouding en beslotenheid; Spelregels, procedures, interpretaties en werkprocessen bij de raadsvergadering en het Zaanstad Beraad” tot stand is gekomen. Deze notitie behoort bij het Reglement van Orde en is te vinden bij het originele raadsbesluit in BIS: Z/2008/41450

En dan voelt zij, of haar opdrachtgever (zij is tenslotte ook maar een poppetje in het spel) zich geroepen hoe de toepassing van geheimhouding op de stukken bij “Overwegingen hoger beroep Nauerna” is toegepast.

“Blijkens de (openbare) Raadsinformatiebrief legt het college onder verwijzing naar artikel 25 lid 2 Gemeentewet en artikel 10 Wet Openbaarheid Bestuur (financieel en economisch belang van de gemeente) geheimhouding op enkele stukken. Daarbij wordt ook verwezen naar (het aanhangsel bij) het Reglement van Orde. Daarin staat dat door de griffier geheime stukken in beginsel aan de leden van de raad worden toegezonden. “

Daarmee wordt dus gezegd dat de griffie graag de geheime stukken naar de raad had gestuurd, maar:

“Het college heeft aangegeven alleen toe te staan dat de geheime stukken vooraf ter inzage liggen bij de griffie. De agendacommissie heeft hierover gesproken met (de wethouder van) het college en geconstateerd dat het ter beschikking stellen van deze stukken en de oplegging van geheimhouding de bevoegdheid van het college is. Daarop is de afspraak gemaakt over de inzage en het uitdelen en innemen van het stuk ter vergadering.”

Het is dus de ‘schuld’ van het college én de agendacommissie (die wordt voorgezeten door de voorzitter van het college) dat de raadsleden de stukken alleen maar in de griffiekamer mochten inzien en geen aantekeningen mochten maken. Zou het storen van lezende raadsleden, zoals dat door sommigen is ervaren, ook vanuit het college zijn opgedragen?

“De raad bepaalt zelf zijn agenda, maar de geheime stukken zijn door het college niet voorgelegd aan de raad als vergaderstukken.”

Oh ja, nou gaan ze ons vertellen dat de raad zelf om geheime vergaderingen heeft gevraagd en in het bijzonder om deze over Nauerna.

“Over een besloten vergadering beslist de raad zelf. Maar het spreekt voor zich dat als de raad besluit in het openbaar te vergaderen er niet gesproken kan worden over de geheime stukken, omdat in dat geval het betreffende raadslid/raadsleden de opgelegde geheimhouding schendt.
Wil de raad wèl spreken over de geheime stukken, dan zal de raad moeten besluiten de vergadering in beslotenheid voort te zetten (conform de procedureregels van artikel 23 van de Gemeentewet).
De raad als orgaan beslist. Wanneer een individueel raadslid of steunfractielid er anders over denkt zal zij of hij de consequentie moeten nemen om zich aan de geheimhoudingsplicht te houden, of er helemaal geen kennis van te nemen c.q. de besloten vergadering niet bij te wonen.”

Zie je wel, dan bepaald het college, of in dit geval wethouder Straat dus dat de stukken geheim zijn en aangezien er volgens horen zeggen niets in staat dat men nog niet wist, heeft hij in één klap alle info tot nu toe weer geheim gemaakt, zodat er door raadsleden niet over gepraat mag worden en door de pers niet over geschreven kan worden.

Het is en blijft dus gewoon pure minachting van burgers, raad, journalisten en columnisten en daarom voel ik mij al sinds dinsdag behoorlijk in het kruis getast.

Het was donker. Slechts het licht van de maan dat tussen de lamellen door naar binnen viel verlichtte de foyer. Hij speurde onder de rand van zijn afgezakte bril de foyer af.
Alles was stil. Hij richtte zijn blik op de entree van de gang aan de overkant van de foyer.
Hij hield zijn pistool met beide handen naast zijn rechter oor en deed voorzichtig, op zijn tenen, een grote stap naar voren, de foyer in.

“Pomperdepom-pommm-pom-pom Pomperdepom-pommm-pom-pom Pomperdepom-pommm-pom-pom Pomperdepom-pommm-pom-pom TADAAAA TADADAAAA!..”

Met grote sprongen op zijn tenen en zigzaggend langs de statafels doorkruiste hij als een schim de foyer. Het maanlicht zorgde voor een langgerekte donkere schaduw die langs de railing van de trap gleed. Aan de overkant verdween de schim in de donkere gang. Hij bewoog zich langs de schilderijen van hoogwaardigheidsbekleders die aan de muur hingen.

“Pomperdepom-pommm-pom-pom Pomperdepom-pommm-pom-pom Pomperdepom-pommm-pom-pom Pomperdepom-pommm-pom-pom..” Neuriede hij nu weer zachtjes het James Bond thema. Het pistool hield hij nog steeds dicht naast zijn rechter oor. Hij naderde de tussendeur die de kantoren van belangrijke mensen van de rest van het gebouw scheidde. Met zijn linkerhand ging hij in de zak van zijn colbert en hij haalde een pasje tevoorschijn. Met een snelle beweging haalde hij de kaart langs het slot van de deur die daarna met een veel te luide klik opende.

“Pomperdepom-pommm-pom-pom Pomperdepom-pommm-pom-pom Pomperdepom-pommm-pom-pom Pomperdepom-pommm-pom-pom TADAAAA TADADAAAA!..”

Hij glipte de gang der belangrijkheid in en nog altijd op zijn tenen en met grote passen bewoog hij zich door de gang. Hier hingen geen lamellen, dus het maanlicht had vrij spel en het was alsof hij door een zoeklicht werd gevolgd, waardoor hij door de knieën zakte en gebogen op zijn tenen zijn weg voortzette.

“Pomperdepom-pommm-pom-pom Pomperdepom-pommm-pom-pom Pomperdepom-pommm-pom-pom Pomperdepom-pommm-pom-pom..”

Bij een van de kantoordeuren stopte hij. Gehurkt zittend bij de deur keek hij zorgvuldig om zich heen. Niemand te zien en niets te horen. Hij hield de kaart bij het slot van de deur en weer klikte deur voor zijn gevoel veel te luid open. Hij glipte naar binnen en sloot de deur zachtjes achter zich.
Met twee handen hield hij het pistool weer naast zijn rechter oor en op zijn tenen sloop hij het kantoor in. Opeens stond er iemand naast hem. Razendsnel draaide hij zich naar de andere persoon en zonder te twijfelen haalde hij de trekker over. De kurk plopte uit de loop en schoot naar voren, richting de spiegel waarvoor hij stond. Het touwtje was net te kort om de spiegel te raken. Hij keek langs de loop van zijn pistool met bungelende kurk in de spiegel. Zijn haren waren van spanning rechtovereind gaan staan en gaven zijn hoofd een wat vierkante aanblik. Hij probeerde een wenkbrauw op te trekken en met een zo zwaar mogelijke stem zei hij:
“My name is Kip. Kees Kip.”

Kees Kip herlaadde zijn pistool en stopte het tussen zijn broekriem. Hij stapte geruisloos het kantoor in en keek neer op het bureau van zijn werkgever, meneer de wethouder De Weg.
Daar lag het stapeltje papier waar hij voor kwam. Uit zijn binnenzak haalde hij twee rode velletjes A4 papier en hij legde een van de velletjes naast het stapeltje papier. Daarna legde hij het stapeltje papier op het rode velletje en daar bovenop legde hij het tweede rode A4-tje.
Met een niettang, die hij uit zijn linker colbertzak haalde, niette hij de rode velletjes vast aan het stapeltje papier.
“Zo, dit stuk is vanaf nu topgeheim.” Fluisterde hij. “Trala.”
Hij legde het stuk in de kluis in het kantoor van meneer de wethouder De Weg.
Zorgvuldig borg hij de niettang op en onderweg naar de deur van het kantoor trok hij zijn kurkenschieter weer uit zijn broekriem. Bij de spiegel haalde hij nog even twee keer zijn wenkbrauwen op. Daarna verliet hij het kantoor.

“Pom-pom-pom-pom  pom-pom-pom-pom Pomperdepom-pommm-pom-pom Pomperdepom-pommm-pom-pom Pomperdepom-pommm-pom-pom Pomperdepom-pommm-pom-pom..”

De volgende dag kwamen raadsleden bij de griffie om een nieuw geheim stuk op te halen, dat alleen voor (Duo)raadsleden inzichtelijk was. Tot ieders verrassing was het stuk zo geheim dat raadsleden het niet mee mochten nemen naar hun fractiekamer om het op hun gemak door te nemen en aantekening te maken.
‘Hoger Beroep Raad van State inzake de uitbreiding van de vuilstort in Buurtschap Dichterbij.  Topgeheim! For you eyes only!’ Stond op de rode kaft te lezen.
Men kon het topgeheime stuk over het hoger beroep bij de Raad van State aan een tafeltje inkijken. Ieder raadslid mocht plaatsnemen aan een kaal tafeltje in het midden van het griffiekantoor, waarna hij zijn eigen exemplaar in mocht kijken. Aantekeningen maken mocht niet, behalve aan de kantlijnen van het stuk zelf. Het stuk mocht echter de griffieruimte niet verlaten en moest dus compleet met gemaakte aantekeningen weer ingeleverd worden.
Tijdens het bestuderen van de stukken werd er druk geconverseerd van de ene hoek naar de andere in het kantoor en de radio werd zelfs aangezet, zodat het lezen en instuderen van teksten uit het geheime stuk bijna ondoenlijk werd.
Zo goed en zo kwaad als het ging konden de raadsleden hun topgeheime stukken doornemen.
Niemand begreep echter waarom deze stukken nou zo geheim waren gemaakt. Er stond niets in wat men nog niet wist. Wat was de reden waarom dit alles achter gesloten deuren moest blijven?

Vanaf de gang stond Kees Kip regelmatig vergenoegend lachend en handenwrijvend de griffieruimte in te kijken. Nu kon niemand meer in het openbaar praten over de stukken van Buurtschap Dichterbij. En de mannen van de belangengroep Buurtschap Dichterbij konden niet meer van tevoren weten wat er besproken ging worden. Ook zouden volgende commissie- en raadsvergaderingen over deze stukken voortaan besloten worden gehouden.
Zijn werkgever meneer de wethouder De Weg kon tevreden zijn. Vanaf nu zou hij zijn tegenstanders altijd een stap voor zijn.
Kip draaide zich om en verdween in de duistere gang. Zachtjes stierf het geneurie af:

“Pom-pom-pom-pom  pom-pom-pom-pom Pomperdepom-pommm-pom-pom Pomperdepom-pommm-pom-pom Pomperdepom-pommm-pom-pom Pomperdepom-pommm-pom-pom..”

Elke gelijkenis met gebeurtenissen en/of personen, echt of fictief, in verleden, heden of toekomst berust op louter toeval, maar zou wel frappant zijn..

PVDA fractievoorzitter Songul Mutluer vraagt zich op Twitter af wat deze uitspraak lokaal inhoudt, aangezien de uitspraak de rijksoverheid 80 miljoen gaat kosten.
Nou, dat betekent dat Zaanstad geen leges meer mag rekenen voor de aanschaf van ID kaarten. Zaanstad zelf heeft volgens de site én een bord bij het loket in het Bannehof gewacht op de uitspraak van de Hoge Raad. Sinds oktober 2010 staat op zaanstad.nl te lezen:

“Het gerechtshof in Den Bosch op donderdag 7 oktober heeft beslist dat de aanschaf van de ID-kaart voortaan gratis is. De uitspraak van het gerechtshof betreft één gemeente in Nederland. Deze gemeente gaat de kwestie voorleggen aan de Hoge Raad. Zolang deze niet heeft beslist, kunnen gemeenten leges rekenen voor de identiteitskaarten.
Zaanstad heeft besloten de huidige situatie te handhaven totdat de Hoge Raad een uitspraak heeft gedaan. Dus tot die tijd is de ID-kaart bij de gemeente Zaanstad niet gratis.”

Nu is er dus die uitspraak en dus mogen wij er van uit gaan dat er voortaan niet meer betaald hoeft te worden. Ik heb de aanschaf van de ID kaart van mijn dochter, afgelopen juni, dus meteen maar weer teruggevorderd bij Zaanstad. Ik ben er namelijk van overtuigd dat de gemeente Zaanstad al lang al wist of had kunnen weten dat zij de leges niet meer zouden mogen gaan berekenen. Zeker in juni al. Op de site en het baliebord heeft echter nooit gestaan dat ik binnen zes weken bezwaar tegen het betalen had kunnen maken. Had ik dat namelijk gedaan, dan had ik die €48 ook nog terug gekregen.

In art. 51 vragen aan het college vraagt de PVDA:
1.    Betekent deze uitspraak dat u per heden geen leges meer gaat heffen op de verstrekking van identiteitskaarten?
2.    Heeft deze uitspraak terugwerkende kracht? Zo ja, kunnen mensen die eerder geld hebben betaald voor hun identiteitskaart deze op basis van de uitspraak terugvorderen van de gemeente? Per wanneer (vanaf de uitspraak van het Hof  Den Bosch vorig jaar naar aanleiding waarvan nu hoger beroep is gesteld)?
3.    Staatssecretaris Ank Bijleveld (Binnenlandse Zaken) vond het Bossche oordeel vorig jaar onbegrijpelijk en zei dat een gratis verstrekking van identiteitskaarten de rijksoverheid volgens een eerste schatting 80 miljoen aan leges zou kosten. Wat betekent dit financieel gezien voor Zaanstad? Welk bedrag aan verstrekte leges loopt de gemeente jaarlijks mis?
4.    Tot slot wil de PvdA graag weten welke consequenties dit heeft of kan hebben voor overige leges in het licht van het uitgangspunt 100% kostendekkendheid?

Op zich logische,  goede en terechte vragen. Volgens minister Leers moeten de gemeenten delen in de kosten.
En nu gaan we natuurlijk weer roepen dat er weer een gat in de begroting komt en dat we allemaal weer extra moeten bezuinigen. Nou ja, de gemeente mag die illegaal verkregen 48 euro van die ID kaart ook houden als voorschot op het parkeergeld dat zij in de toekomst uit mijn zak gaat kloppen. Ik wil dan wel graag een nieuw reçuutje.
Of misschien moeten we dan toch maar hopen dat die veel te dure gracht in Zaandam gauw klaar is. Dan leggen we er wat leuke legale woonbootjes in met wat meisjes van plezier. Volgens Trendwatcher Adjiedj Bakas, die tijdens de opening van het Zaanse politieke jaar sprak, hebben hoerenkasten midden in het winkelgebied een zeer goede uitwerking daarop.
Nou, wethouder Dennis, waar wachten we op? Leuke Zaans groene boten met walvisbloedrode gordijntjes en rode lantaarns naast de deuren en een paar degelijke parkeermeters aan de gracht. Ik duwde tot nu toe de winkelwagen door de shop. Leuk om ook eens ergens anders tegenaan te kunnen duwen, mocht ik ooit besluiten weer in Zaandam te gaan winkelen.
Dit idee is overigens niet van mij. Soms zijn er (Duo)raadsleden die zomaar een idee spuien terwijl ik naast ze sta. Ik weet er nog wel een paar boten die binnenkort voor een prikkie te koop worden aangeboden, tenzij blijkt dat Harrie gisteravond het toch bij het rechte eind had. In dat geval komen ze met een beetje mazzel in 2015 in de verkoop.

Bakas deed zo tussen neus en lippen door nog enige goede suggesties voor de leegstaande bedrijfs- en kantoorpanden in Zaanstad, waar je leuke privé-klinieken in kan vestigen om hoger opgeleidde buitenstaanders naartoe kan lokken. Leuk parkeertariefje voor die gebouwen en klaar is… oh, nee, dat kan niet want iedereen in Zaanstad moet hetzelfde betalen voor het parkeren. Ach wat, regels en afspraken zijn er om gebroken te worden, nietwaar?

Wow! Ik ben lekker op dreef. Ik denk dat ik wat Youtube-filmpjes aan elkaar ga breien en mezelf dan ga verhuren als trendwatcher.

Tussen die 14 smaken zitten smaken die sommigen niet lusten en smaken die niemand lust.
Steeds minder mensen gaan ook bepaalde smaken waarderen als partijen ten tijde van verkiezingen “A!” roepen en ná de verkiezingen b doen, omdat ze dan, naar eigen zeggen, in de coalitie zitten. Dan moeten zij zich aan de andere coalitiepartijen aanpassen, zo lijken zij te denken.
Ik noem maar eens wat puntjes die op het ogenblik in zaanstad spelen of net hebben gespeeld:
Het Zaanradiodebat, De vuilstort in Nauerna, Bajesboten, uitbreiding van betaald parkeren.
Vóór de verkiezingen riep de VVD over deze zaken “A!” en nu roept men vanuit het college “B!”. Hoewel de fractie soms toch a had willen kiezen, zei men toch b omdat “we nou eenmaal een coalitiepartij zijn.”

Om de verwarring compleet te maken roept een VVD wethouder in de zaak van de herinrichting van de industrieweg in Assendelft “B!” of zelfs “H!”, terwijl de VVD fractie (en daar ben ik als bewoner van Assendelft Noord wel blij om) nog altijd “A!” roept.
Je kan er als kiezer geen touw meer aan vast knopen en het zorgt voor een ‘rare smaak’ in de mond.

Er waren naar aanleiding van de aankondigingen voor deze chat wel verschillende meningen geuit, maar bij de chat zelf kwamen ze er niet uit, hoewel er wel uiteindelijk 24 meekijkers waren.
Voornamelijk fractieleden van DZ lieten weten dat zij de pro-college houding van eerdere en huidige voorzitters van raadsvergadering niet konden waarderen en dat zij liever voor een voorzitter ‘van buiten’ gaan, naast een gekozen voorzitter.
Aart Molenaar zei in de chat dat hij al in 2002 constateerde dat de Burgemeester in een spagaat komt. Niet alleen als voorzitter van de raad en college maar ook als voorzitter van het presidium en als lid van de agendacommissie. Vanwege zijn plaats in de beoordelingscommissie van deze burgemeester vond Molenaar het niet juist om te diep in te gaan op de rol die Burgemeester Faber speelt.
“Ik denk dat elk mens met democratie in z’n kop niet anders kan denken/doen dan vóór een onafhankelijk voorzitter van de gemeenteraad te zijn.” Aldus Molenaar.

POV duoraadslid Harrie van der Laan liet weten: ” Als voorzitter van de raad is het de bedoeling het debat op gang te houden. Ik zie de laatste tijd vaker gebeuren dat de burgemeester dit tegenhoudt. Goed voorbeeld is bijvoorbeeld het ingrijpen bij Wethouder Vissers tijden het Zaanradio debat. Zo zijn er meerdere voorbeelden.”
Van der Laan stelde voor om eventueel beëdigde duoraadsleden die ook commissievergaderingen voorzitten de raad te laten voorzitten.
Raadsleden en duoraadsleden zouden echter ook politiek gekleurd zijn en dus niet onafhankelijk.

Op Twitter, ten tijde van chat, liet D66 duoraadslid Gemma Kwantes weten dat zij deze discussie wel zou willen voeren, maar niet nu en niet zonder de burgemeester, die volgens de geldende gemeentewet dus voorzitter van de raad is.

De burgemeester was natuurlijk ook welkom mee te chatten.

Vanavond mocht het bestuur van Buurtvereniging De Lange Heit op audiëntie bij het wijkoverleg Assendelft.
Dat weet ik, want in mijn vrije tijd ben ik voorzitter van de buurtvereniging. Als buurtvereniging hadden wij al enige malen (3x, om precies te zijn) gevraagd om een dergelijke audiëntie. Wij wilden en willen nog steeds graag samenwerken met het wijkoverleg om onze wat achtergestelde buurt weer nieuw leven in te blazen en de sociale cohesie te verbeteren. Met andere woorden, wij willen graag dat mensen in de buurt elkaar weer leren kennen en met elkaar in de buurt leven. Telkens werd door allerlei plausibele redenen een ontmoeting tussen het wijkoverleg Assendelft en De Lange Heit uitgesteld. Tot afgelopen vrijdag, toen ik de volgende email kreeg:

Beste heer Sellmeijer

Enige tijd geleden heeft u gevraagd voor een gesprek met het Wijkoverleg ivm de oprichting van uw buurtcomité De Lange Heit.
Nu de vacanties aflopen wil het Wijkoverleg u uitnodigen voor een gesprek.
Dit gesprek kan plaatsvinden op Dinsdag 30 augustus 2011 aanvang 20.00 uur in Het Wapen van Assendelft aan de Dorpsstraat.
Indien deze avond of tijd u niet schikt dan verzoeken wij u dit per e-mail aan ons kenbaar te maken.

Met vriendelijke groeten

Hero van der Lei
Secretaris
Wijkoverleg assendelft

Nou, dat schikte ons wel en daar hadden wij van het bestuur van Buurtvereniging De Lange Heit wel oren naar. Zoals gezegd, wij willen graag samenwerken. En als je als bestuur naar een vergadering gaat, ga je nooit alleen. Wij kwamen dus met drie personen naar de bestuursvergadering van het wijkoverleg.

In eerste instantie werd ons duidelijk gemaakt dat het wijkoverleg Assendelft adviseert over de besteding van leefbaarheidsgelden. Zij adviseert aan de wijkmanager. En als je een invulfoutje maakt, krijg je niets. Zonder uitleg, gewoon niets of een beetje. Dan zeur je om uitleg en die krijg je dan eindelijk en dan vul je alles goed in en dan krijg je nog niets als het aan het wijkoverleg ligt. Gelukkig is de wijkmanager een wijs man, die deze beslissing heeft overruled.

Helaas werd al snel duidelijk dat de uitnodiging van dhr. van der Lei niet bedoelt voor het bestuur van De Lange Heit, maar voor mij persoonlijk. En hij wilde niet met mij kennis maken om in de toekomst samen te kunnen werken met de buurtvereniging. Nee, hij wilde mij met 4 van zijn collega wijkoverlegbestuursleden de les lezen, omdat ik onlangs in mijn column ‘Nightmare on the Saendelverlaan’ een opmerking over het wijkoverleg had gemaakt. Wat PVDA raadslid Fons Arens daarbij deed was mij niet echt duidelijk. Hij was daar naar eigen zeggen als lid van de werkgroep Verkeer, die in een recent verleden heeft gestreden voor de nu al overbodige, te dure, nog nieuw aan te leggen nieuwe spoorwegovergang in Assendelft Noord, waartegen ik mij als duoraadslid in een agenda-initiatief en later als voorzitter van onze buurtvereniging tijdens een inspraakgesprek in het Zaanstadberaad had afgezet.

Ik had in mijn column gezegd dat het wijkoverleg Assendelft graag regerinkje speelt. Dat was natuurlijk mijn persoonlijke mening, geplaatst in een context over het betaald parkeren in de Assendelver buurt Saendelft; het wijkoverleg Assendelft speelt graag regeringkje, maar betekent verder niet zoveel voor het Assendelver gepeupel.
En dat had kwaad bloed gezet, ondanks dat het bestuur van het wijkoverleg mijn eerder geuite mening bevestigde door te zeggen dat zij wel in gesprek gaan met de gemeente maar daar verder geen standpunt in nemen, zoals in het geval betaald parkeren in Saendelft. Wethouder Straat heeft gezegd dat hij eerst met de bewoners zal gaan praten, voordat hij dat invoert en omdat Straat dat zegt tegen de regering van Assendelft, is dat zo.

“En gij g’leuft dat?”
Ik stel me het gesprek met de bewoners van Saendelft enigszins als volgt voor:
“Dames en heren, dank dat u in zulke grote getale aanwezig bent. De gemeente Zaanstad gaat in uw buurt betaald parkeren invoeren.”
“Oh ja?”
“Ja.”
“Oh.”
En het wijkoverleg bedankt dan de aanwezige burgers én de wethouder(s) voor hun komst. De wethouder moet namelijk een gat van €750.000 in de begroting dichten en dan doet de mening van de burgers er niet toe. Zie het Marktplein in Wormerveer, maar dat mocht ik ook al niet zeggen.

Nee, ik zou verwachten dat het wijkoverleg opkomt voor de belangen van de bewoners in de wijk. Ik heb dat gevoel echter niet en zie ze in mijn persoonlijke columnistenbeleving dus alleen maar regerinkje spelen. W.O. secretaris van der Lei was boos. Voorzitter Bergervoet stelde voor dat ik voortaan maar eerst mijn columns, blogs, of artikelen over zaken die het wijkoverleg Assendelft aangaan eerst aan het wijkoverleg laat lezen, zodat zij konden corrigeren en een aspirant bestuurslid, een mevrouw die dus nog geen lid van het overleg is, zei zelfs dat ik moest rectificeren.

Nou, dat doen we dus niet. We leven hier niet in de een of andere bananenrepubliek. Ik schrijf mijn mening over een instelling als het wijkoverleg en u mag uw commentaar daar onder zetten, met als enige voorwaarde dat u uw naam erbij zet. Laten wij dus in één ding duidelijk zijn: Ik schrijf uit persoonlijke titel wat ik vind en daar doet u verder mee wat u wilt. Niet zoals dhr van der Lei als secretaris van het wijkoverleg in een mail het bestuur van een buurtvereniging uitnodigt, om dan de voorzitter van die vereniging op zijn persoonlijke mening over een instituut als het wijkoverleg aan te vallen. Dat is niet zo netjes.

De grootste trots van Rita Verdonk sinds de gemeenteraadsverkiezingen in 2010 was de Trots op Nederland fractie van Den Helder. Ze werden uit het niets met 5 raadsleden de tweede partij in de raad van de marinestad, werden collegepartij en leverden als enig Trots op Nederland fractie in het land een wethouder. We zijn ruim 1,5 jaar verder en de zeepbel is uiteen gespat. Het derde raadslid uit de fractie stapte op. En dat zette de teller op 3 afvallige raadsleden en 1 afvallige wethouder uit de Trots op Nederlandhoek in Den Helder

Marc Nihot zette zaterdag 27 augustus een punt achter zijn Trots lidmaatschap. Hij nam zijn zetel mee en gaat als eenmansfractie verder. “Ik kijk ernaar uit mij nog steeds in te zetten voor de inwoners van Den Helder, zoals ik tijdens de verkiezingen voor ogen had.”
Het raadslid is de afgelopen weken in opspraak gekomen door persoonlijke en zakelijke problemen en het was de eerste keer dat er intern over de kwestie, met Nihot, werd gesproken zo zegt denhelderactueel.nl . “Het vertrouwen in de fractievoorzitter ontbreekt volledig en dat is voor mij de enige reden om uit de fractie te treden.” Nihot wil verder niet inhoudelijk op de zaak ingaan. Dat is een verkapte manier om te zeggen dat hij een geheimhoudingsverklaring heeft getekend en dus niets meer mag zeggen.

Dat zelfde geldt voor Daniëlle Pater. Zij stapte een week eerder op bij Trots en ging met haar zetel naar de Stadspartij in Den Helder. Die partij heeft nu vier Helderse zetels. Vijf andere kandidaten voor de zetels van Trots zaten al niet te springen om raadslid te worden, maar dat bleek dan ook niet meer nodig. Trots ging van 5 naar 3 zetels en de Helderse coalitie (VVD, Trots, CDA en D66) heeft nu een minderheid van 15 zetels in een raad van 31. Eerder was Dannie Emmelkamp al opgestapt wegens gezondheidsredenen. Hij was fractievoorzitter.
In Den Helder staat het college dus op springen. Ik moet zeggen dat mij de paar ontmoetingen met de huidige fractievoorzitter van Trots in Den Helder niet zo goed zijn bevallen. Ik herinner mij Sandra Dekker vooral als iemand die constant, ook tegen haar eigen partijgenoten, in de aanval ging. Je hoefde maar even bedenkelijk te kijken over iets dat werd gezegd en je kreeg de volle laag. Naar mijn eigen bescheiden mening valt er met die vrouw niet te werken.

Toch heeft het mijns inziens voornamelijk te maken met de landelijke leiding van de partij. Die was er toen niet en het zou me verbazen als die er nu wel is. De gemeentelijke Trots fracties in den lande moesten het altijd maar weer zelf uitzoeken. Geen hulp uit Den Haag en hoewel men in de gemeentelijke fracties  in het voorjaar van 2011 allerlei cursussen moest gaan volgen in Den Haag, lijkt het dat ook dat initiatief een stille dood is gestorven. Met de perikelen in Den Helder als triest dieptepunt.

Triest, omdat Trots de kiezer weer heeft laten denken dat stemmen geen zin heeft. En het was juist het uitgangspunt om mensen politiek bewust te maken en weer naar de stembus te trekken. Ik voorspel dat Trots in 2014 na de gemeenteraadsverkiezingen volledig van de aardbodem zal zijn verdwenen en dat de andere lokale en landelijke partijen gewoon weer hun stinkende best moeten doen om de kiezer naar het stembureau te trekken. Er is weer niets veranderd en de Trotsers wilden graag die verandering brengen. Alleen werkte Rita zelf niet zo mee.

de huidige coalitie fractievoorzitters van Den Helder

Het bleef echter stil van de kant van de VVD tot Wethouder Dennis Straat in het Dagblad Zaanstreek reageerde op de teleurgestelde en gefrustreerde reacties van Zaankanters op de betaald Parkerenplannen die hij te vuur en te zwaard verdedigd. Volgens hem was het een politieke keuze. Niet leuk, dat begrijpt hij en als pleister op de wonden wil hij het meer betaald parkeren publieksvriendelijker maken, bijvoorbeeld door te betalen per SMS. Straat heeft volgens de krant besloten om op het Marktplein in Wormerveer betaald parkeren in te voeren omdat hij daar het ‘waterbedeffect’ niet verwacht. “Het betreft daar voornamelijk winkelend publiek. Dan ga je niet met zware tassen slepen.” Dat is overigens geen argument als men het college aanspreekt over het verbieden van het fietsparkeren bij de Albert Heijn in de Hermitage te Zaandam. Daar verwacht het college wél dat men met zware tassen naar het Noordschebos of het fietspakhuis op de Vinkenstraat gaat slepen. Maar dat terzijde.

VVD raadslid Gerard Hartog voelde zich ook geroepen te reageren. Hij voelde zich vooral aangesproken op het argument dat de VVD kiezersbedrog pleegt. Hartog vindt de beschuldigingen van kiezersbedrog die voornamelijk door Aart Molenaar van Democratisch Zaanstad worden gedaan vooral “ongefundeerd”. Op Twitter riep hij Molenaar op daarmee te stoppen.
Ook op Twitter zei Hartog: “De VVD heeft in 2010 tegen de parkeernota gestemd. Helaas was een meerderheid voor en wordt de nota uitgevoerd. Dat is Democratie.”
Harrie van der Laan (POV) is het met dat argument niet eens: “Je kan nu niet zeggen dat het excuus om beloftes niet na te komen, komt omdat je coalitie partij bent. Dat geloofd niemand.”
Molenaar maakte Hartog duidelijk dat het kiezersverraad van de VVD keihard is: ” De VVD pleegt kiezersveraad t.a.v. parkeren. Bij het zoeken naar macht is de VVD tegen de parkeernota, bij het bezitten van macht (nou ja, meelopen met de PvdA en GL) gaan de principes over boord. Bij de onderhandelingen over het coalitieakkoord was dus (schijn)macht belangrijker dan beloften aan de kiezers.” Volgens Molenaar moet er nog altijd over het tweede deel van de parkeernota 2009 worden gestemd. Daarin worden de tarieven behandeld, maar dat tweede deel is nog altijd niet openbaar gemaakt. Molenaar zegt dat de VVD of geen macht in het college heeft, of hun belofte aan de kiezer overboord heeft gegooid, anders zou de VVD de plannen hebben geblokkeerd.

Hartog, als onervaren twitteraar, zag dat hij in de Twitterval was gelopen en maakte daarop duidelijk dat er ruimte voor discussie is in plaats van op elkaar gaan zitten vitten, hoewel hij eerder raadslid Molenaar keer op keer mismuizend met een Sesamstraatfiguur had vergeleken..
Volgens Harrie van der Laan (POV) is het te prijzen dat Hartog de discussie nog wel aan wil gaan, hoewel wethouder Straat de schijn tegen geeft.  “De coalitie in Zaanstad is niet in de verste verte van plan deals te sluiten met oppositie.” Zegt van der Laan. “De oppositie laat het gebeuren en heeft zelfs het vertrouwen in oppositie verloren. Sommigen in oppositie kiezen voor het aanhangen coalitie. Puur eigenbelang. Jammer, want het kan zo mooi zijn. De coalitie heeft haar geloofwaardigheid allang verloren. Volgens VVD kan je harde standpunten verlaten wanneer het je maar uitkomt, onder het motto: het was toen een andere tijd. Dit college heeft al vaker laten zien maling te hebben aan de kiezer en aan oppositie. Het kan niet uitblijven dat dat een keer afgestraft wordt. Het hoger beroep tegen Nauerna, de Bajesboten, Zaanradio, betaald parkeren, het komt allemaal uit de VVD koker. Waar wil je dan nog over discusseren? Verkiezingsbeloften?”
niet alle partijen in de raad denken daar zo over én in een democratie moet je soms meewerken aan eerder genomen besluiten

“Het een zeggen en het andere doen lokt de opmerking “kiezersbedrog” uit. En dan doen of je verbaasd bent. De coalitie heeft al diverse malen haar ware gezicht laten zien. Nu vragen om vertrouwen is arrogant.” Aldus van der Laan.

Wethouder Straat pakte het slimmer aan. Hij laat de beslissing het betaald parkeren uit te breiden over aan de gemeenteraad, wetende dat de coalitiepartijen allen voor zullen stemmen en het voorstel dus zal worden aangenomen, ondanks dat het tweede deel van de parkeernota nog niet is gepresenteerd.

Ludieke actie Wormerveerder ondernemers. Foto: Julliette Rot

Ja, want er zou wel eens iemand met een camera in de struiken verborgen kunnen liggen om te onderzoeken of ik als Zaankanter wel aardig genoeg ben. Dat heeft de regenbooggroep namelijk ook in Amsterdam gedaan en uit dat onderzoekje is gebleken dat Amsterdammers niet aardig zijn. Een dakloze kreeg geen knuffels, in het park wilde niemand met een dakloze kaarten, een drugsverslaafde vond niemand om haar te helpen met haar lippenstift en een bijstandsmoeder met een fobie vond niemand om haar op de roltrap te begeleiden.

Op een enkeling na dan. Nou zou ik op de Inverdanner roltrap ook niet al te behulpzaam zijn. Aangezien die dingen het daar nooit doen, heb je al je handen vol om zelf boven of beneden te komen. Maar als iemand vroeg of ze me even een arm mag geven om de roltrap op te kunnen stappen, zou ik dat, nadat ik mijn portemonnee goed opgeborgen had, best doen hoor. Bijstandmoeders hebben tenslotte niet altijd zelf om hun ellende gevraagd.
En als een gekrompen oud vrouwtje in de supermarkt aan mij vraagt of ik van het bovenste schap iets voor haar wil pakken, doe ik dat zonder er over na te denken. Laatst vroeg een oudere dame in een scootmobiel in de Action of ik voor haar een grote flacon bodylotion wilde pakken. Ze kon zover niet voorover buigen. Natuurlijk wilde ik dat en mijn vrouw stond glimmend van trots te kijken hoe ik de dame hielp: Wilt u met Aloë Vera, Kiwi, met Parfum, zonder parfum, met verdeelpompje of zonder?

Ik zit er niet mee. Maar een bierzuipende, in zijn eigen broek zeikende, uitkeringtrekkende, te besodemieterd om te werken voor zijn geld zijnde, spuitend en slikkende zwerver die van gemeenschapsgeld of gestolen geld drank, pillen en drugs koopt kan van mij in plaats van een knuffel wel wat anders krijgen.

En dan vind ik het helemaal niet erg dat ik niet aardig gevonden word door een vrijwilligersorganisatie. Er stroomt wel 50% Amsterdams bloed door mijn aderen. Zal het daardoor komen?

Voor wie wel aardig gevonden wil worden